Закон аб зброі ці з чаго павінна пачынацца Стратэгія

07/03/2024

Спачатку закон аб зброі

Обложка статьи: Вначале закон об оружии. На фоне пистолет

Прадстаўленая Стратэгія не вырашае праблемы абароны грамадзян краіны ў перыяд “канстытуцыйнай нявызначанасці”, калі будзе выключана магчымасць паўтарэння той сітуацыі, якая склалася на вуліцах Беларусі ў 2020 годзе. Нагадаем, тады мірным, бяззбройным пратэстоўцам супрацьстаяла ўзброеная арда з супрацоўнікаў сілавых структур. І не для каго не сакрэт, што той, хто кантралюе сілавыя структуры дзяржавы, той і кантралюе ўладу ў ім і значыць адзіны спосаб пазбегнуць гэтага – гэта абнуленне прыярытэту ўладання сілай зброі ў палітычным жыцці грамадства.

Таму лічым, што прадстаўленая Стратэгія ў першую чаргу павінна змяшчаць механізм забеспячэння ўнутранай бяспекі грамадзян у пераходны перыяд, які павінен абараніць грамадзян ад самавольства дзяржавы!

Дэкрэт “Аб зброі”

На падставе вышэйпададзенага вельмі важна першым Дэкрэтам пераходнага ўрада (да прыняцця адпаведнага закона) выдаць Дэкрэт «Аб зброі». Кожны псіхічна здаровы грамадзянін, які дасягнуў 18-гадовага ўзросту, які не мае крымінальнага мінулага (за гвалтоўныя і маёмасныя злачынствы) і не прыцягваўся за пэўныя адміністрацыйныя правапарушэнні, павінен мець права на захоўванне і нашэнне не аўтаматычнай зброі. А значыць дазваляецца гандаль гэтай зброяй і боепрыпасамі да яе, і іх свабоднае абарачэнне.

Задумайцеся, ці змаглі б амапаўцы так здзекавацца з людзей, у якіх ёсць зброя, ці ладзілі б яны ўсю гэтую дзічыну жніўня 2020 года, калі б разумелі, які адпор могуць атрымаць?! Аддаў бы нехта загад страляць у Аляксандра Тарайкоўскага і Генадзя Шутава? Як і загад на прымяненне зброі і спецсродкаў для разгону грамадзян, гатовых даць адпор? Думаем большасць з сілавікоў, увогуле, не выйшлі б на вуліцы, разумеючы колькі там людзей, у якім яны стане і як узброеныя! Бо разуменне няўхільнасці ўдару ў адказ заўсёды прыводзіць да таго, што сіла выключаецца з дыялогу.

Акрамя таго, у сітуацыі змены рэжыму вялікая верагоднасць уварвання з боку Расіі. Як паказала практыка, ужытая пры абароне гарадоў Украіны (Харкаў, Кіеў), рускія не гатовыя да вулічных баёў і татальнага супраціву з боку народа, калі адбываецца перадача зброі насельніцтву. А значыць у Дэкрэце павінна быць прадугледжана магчымасць у выпадку пагрозы акупацыі раздачы грамадзянам з атрадаў тэрытарыяльнай самаабароны стралковай і бранябойнай зброі з дзяржаўных (вайсковых) складоў.

Такі дэкрэт, а ў далейшым закон, павінен быць ужо распрацаваны на падставе заканапрымяняльнай практыкі Чэхіі, Польшчы і Літвы (як краін найбольш блізкіх нам, не толькі па сваёй ментальнасці, гісторыі, але і духу).

Абарона сваіх правоў і свабод.

Нармальным людзям не варта баяцца свабоднага абароту зброі. Бандыты ўсіх масцяў у выпадку неабходнасці без праблем знаходзяць зброю, і толькі добрапрыстойныя грамадзяне заўсёды застаюцца бяззбройнымі сам-насам з небяспекай. Небяспечна, калі зброя пападае ў рукі дзяцей або асоб, псіхічна неўраўнаважаных, але гэта пытанне не яго абарачэння, а захоўванні і кантролю, што ізноў-ткі, зыходзячы з практыкі нашых суседзяў, суцэль кантралявана і выканальна! Галоўнае, трэба ўсвядоміць і прыняць шэраг аксіём – бандыт заўсёды знойдзе зброю, дзяржаўная карная машына баіцца толькі чалавека са зброяй, абарона сябе, маёмасці, сваіх правоў і свабод – справа агульнанародная!

Вынік

Падвядзем вынік, што ж дасць прыняцце дадзенага Дэкрэта:

1. Выключаецца нават думка, што нехта зможа ўзурпаваць уладу ў краіне, дзе насельніцтва ўзброена і, тым больш, выкарыстоўваць сілу для падаўлення незадаволенасці такіх грамадзян. Права на паўстанне фактычна будзе гарантавана без яго выкарыстання, проста за кошт разумення дзяржавай таго, што на любую сілу заўсёды знойдзецца контрсіла, што дазволіць захаваць статус-кво;

2. Адчуць добрапрыстойным грамадзянам сваю абароненасць перад любой пагрозай і будзе гарантам недатыкальнасці прыватнай уласнасці, асобы, іх палітычных правоў і свабод. Бо ні адна асоба, якое плануе злачынства, не будзе купляць зброю афіцыйна, т.я. перад продажам здымаюцца ўсе яго характарыстыкі, у тым ліку балістычныя, і яно безумоўна будзе ўсталявана;

3. Пазбегнуць пагрозы акупацыі, бо толькі нанясенне непрымальнай шкоды здольнае спыніць агрэсію, а ваяваць з усёй краінай, дзе амаль у кожнай сям’і будзе зброя, а яе ўладальнік, амаль напэўна, прайшоў ваенную падрыхтоўку (тэрміновую службу і да т.п.) — гэта першапачаткова ставіць сябе перад пагрозай каласальных, а значыць не прымальных страт.

Мы прадбачым асобныя папрокі з прыкладамі забойстваў у школах ЗША ці нядаўняй сітуацыі ў парку Прагі, пра тое, што ў нас няма культуры абыходжання са зброяй і да таго падобнае, але як гаварылася вышэй — гэта не пытанне свабоднага абарачэння зброі, а пытанне выканання законаў, кантролю за яго захаваннем. А культуры абыходжання са зброяй першапачаткова не было ні ў каго, усе вучыліся з нуля. Інцыдэнты са зброяй здараюцца ад таго, што ўладальнік пакідае зброю даступным дзецям ці псіхічна хворым людзям, не выконвае элементарныя правілы бяспекі. Пры гэтым жадаем звярнуць увагу на тое, што такія ж выпадкі адбываюцца і ў краінах, не мелых вольнага абарачэння зброі, напрыклад расея, Кітай і т.д.

Яшчэ раз нагадаем відавочны факт — злачынец заўсёды знойдзе доступ да нелегальнай зброі, і толькі мы з вамі заўсёды застаёмся сам-насам і бяззбройнымі перад тварам узброенага злачынца ці прадстаўніка рэжыму!